Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
charlotta15
Nie mów mi, że mam być spokojna, kiedy moja dusza pęka na kawałki. Nie tłum mojego bólu. Stłumiony smutek powróci w postaci lęku albo innych paranoi. Nic z tego nie będzie. Jest takie cierpienie przez które trzeba przejść jak po rozżarzonych węglach. Nawet kiedy parzą nas emocje, uwierz mi, to dużo lepszy sposób niż bezskuteczna próba ich gaszenia. Te małe iskierki nieodpowiednio wygaszone - wybuchną pożarem w najmniej oczekiwanym momencie. W najmniej odpowiednim. I być może zupełnie nieadekwatnym. Są takie uczucia, które trzeba przejść. I już. Nie mów mi, że panikuję. Dobrze wiesz, że nie należę do histeryczek i dobrze wiesz, że jestem odważną kobietą. Nie robię dużo hałasu o nic. Ale pozwól mi przeżyć swoje cierpienie. Nie tłum moich emocji. Po prostu to zostaw. Bądź obok i najlepiej nie mów nic. Słowa często są bezradne. Ratunek daje dotyk i świadomość, że jesteś obok.
— Aleksandra Steć
Reposted fromMsChocolate MsChocolate

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl